Archive for the ‘Zijns niveau FIT’ Category
Iedere dag wordt het me helderder. Steeds beter begin ik te zien welk pad ik bewandel. Het eerste beeld had ik tijdens een ‘vision quest’ in 2005. Het beeld en de woorden die me toen getoond en gezegd werden beginnen nu met de dag scherper te worden. Centrale vraag hierbij is: wat is mijn bijdrage? Welke invloed kan ik uitoefenen? Wat wordt er van mij gevraagd? Door mezelf en door het leven. Kortom: wat is mijn bijdrage aan het geheel. Aan de samenleving, mijn omgeving. Misschien ook wel aan de wereld. Dat wat binnen mijn kring van invloed ligt.
Dag bij dag wordt het me helderder. De ontwikkelingen die ik de afgelopen jaren door heb gemaakt én de kennis die ik nog iedere dag opdoe begint samen te komen. Rob Land (Expeditiecoach in de evolutionaire systeemsprong voorbij de mondiale crisis op alle organiseerniveaus van ‘ik’ en ‘wij’) spreekt bij de overgang van ontwikkelingsfasen over mannelijke en vrouwelijke fasen. De mannelijke fase is de fase waarin doorbraken worden gerealiseerd of geforceerd. Met focus en ook niet altijd even zachtzinnig. Nu lijkt het er alles van te hebben dat ik in de vrouwelijke fase ben beland. De fase van integratie. Diverse sporen uit het verleden komen bij elkaar. Sporen uit mijn werkervaring, mijn kennis er ervaring met NLP en systemisch werk, mijn verdieping in ‘mannenwerk’, mijn studies, de verkenningen in het Sjamanisme, mijn persoonlijke ‘crises’ die ik heb doorstaan. Dit alles komt nu samen. Samen met de kennis die ik op dit moment en in het verleden tot me neem en tot me heb genomen en de mensen die ik ontmoet en heb ontmoet.
De inzichten die ik verwerf gaan onder andere over de essentie van de voeding die we als individu krijgen van onze omgeving. Hierbij gaat het om voeding op allerlei vlak, zowel om fysiek, emotioneel, mentaal, energetisch, materieel en spiritueel. Met het bewustzijn en het doorgronden van de essentie van dit op het oog eenvoudige feit, is bij mij het bewustzijn gegroeit wat dit betekent in de omvang van mij met mezelf en mijn omgeving. Hoe zorgvuldiger en voedzamer ik met met mezelf en mijn omgeving omga, hoe voedzamer ik en mijn omgeving voor mij is. Metaforisch kan hier een paralell getrokken worden met de afhankelijkheid van het embryo met zijn omgeving (baarmoeder, placenta). Het embryo is één op één afhankelijk van zijn omgeving. Sterker nog er zijn filosofen die zich de vraag stellen of de ziel van het embryo wellicht in zijn omgeving huist. Oftewel de omgeving is zich vanuit deze filosofische optiek intrinsiek bewust van de voeding die het geeft aan het embryo, waar de ziel later uitgroeid tot een volwaardig mens.
Kijkend naar deze bewustwording is dit een zienswijze die ook doorgetrokken kan worden naar het bedrijfsleven. Het is Peter Senge die in zijn boek Precense constateert dat als we in de wereld werkelijke veranderingen willen doorvoeren, we dit via het bedrijfsleven moeten doen. Het is voornamelijk het bedrijfsleven dat in de huidige mondiale wereld bepaalt wat er in deze wereld gebeurt.
Het merendeel van de bedrijven is zich al bewust van de invloed die ‘duurzaam zijn’ heeft op hun imago en omzet. Omwille van stakeholders en klantenverwerving en behoud zien ze zich genoodzaakt om aan te geven hoe duurzaam ze zijn. Los nog van de wettelijke druk die op hun uitgeoefend wordt door internationale (globale) verdragen en EU-verordeningen.
Waar het nú om gaat is om het ‘duurzame denken’ van de afgelopen jaren een spade dieper te krijgen. Dat de wijze van handelen niet vanuit een deterministische overtuiging gestuurd wordt, maar veel meer vanuit een redenatie vanuit het samenhangende geheel. Dat bedrijven zich bewust zijn voor de invloed die zij uitoefenen op hun omgeving en dat zij op verschillende niveaus gevoed worden door deze omgeving. Zodra zij dit fundamenteel begrijpen, er volledig van doordrongen zijn, zullen zij fundamenteel hun handelen hierop aanpassen. Sterker nog, in samenhang met elkaar, zullen we als mensheid in staat zijn de wereld nog meer vorm te geven zoals we dat willen. Wellicht is deze beweging die ingezet wordt wel gezien kunnen worden als de opvolger van het ‘neo liberalisme’. Het neo liberalisme dat inzette in de jaren 80, gaat ervan uit dat de vrije markt in staat is zaken beter te regelen dan organisaties die door de overheid gestuurd worden. Binnen het neoliberalisme schuift de overheid dus meer taken van zich af ten gunste van de markt (het bedrijfsleven)(bron wikipedia). In de nu ingezette veranderingen lijkt het erop dat dat wat we wellicht het ‘neo-neo liberalisme’ zouden kunnen noemen, veleer gaat over een holistische benadering van bedrijfsvoering en ondernemerschap. Feitelijk een opvolger van het socialisme en communisme, waarbij goede zorg door de overheid centraal stond. Nu vanuit het neo-neo liberalisme gestuurd. Een gestuurde verandering en zorg voor onze omgeving en elkaar vanuit het bedrijfsleven, zonder direct overheidsingrijpen. Gestuurd vanuit individuen. Volledig aangesloten op hoe mensen zich nu ontplooien. Individualistisch, elkaar opzoekend in groepen en op gelegenheidsbasis initiatieven ontplooien. Bewust als individuen die zich bewust zijn van het geheel.
Het bijdragen aan deze substantiele veranderingen van inzicht. Het helpen deze ‘paradigma shift’ te realiseren, daar ligt mijn missie. Het is op dit terrein waar rationalisme, gevoel, respect en empathie bij elkaar komt. Vanuit dit denken is er geen plek voor leugen, bedrog of een dubbele agenda. Het is open, transparant en oprecht. Alleen dan kan het succesvol zijn en kan het zijn weerslag krijgen op de organisaties die hieraan hun bijdrage kunnen en willen leveren. Dit gaat voorbij aan materieel gewin. Het levert een bijdrage aan de evolutie waar we allemaal altijd onderdeel van uitmaken. En het zal mede bepalen welke organisaties in de toekomst succesvol zijn.
Concreet voorbeeld!?
Vanaf het moment dat McDonald zich realiseert dat zij hun omgeving voedt (bio industrie, food-massa productie en consumenten) en dat hun omgeving hen voedt, dan zouden ze hun verantwoordelijkheid nemen en eten produceren en verkopen waarmee zij de titel ‘restaurant’ ook werkelijk waardig zouden zijn.